Kilka zdjec z sesji dla Carrie Zack i magazynu Bride and Bloom.

Wiecej fotek z tej sesji juz niebawem…

Dla mnie, dla kogos wychowanego w PRL, ta czesc Chicago to zywe muzeum poznego PRLu. Wszysytko wyglada tak, jakby dla mieszkancow tej czesci miasta czas zatrzymal sie w 1980 roku w ojczyznie.

…to wszystko co mam do napisania w tej chwili.

…i jeszcze jedno tutaj.

Pojedynek na wielkosc, wiek, jakosc. Po lewej kawalek obiektywu camery obscura w Griffith Observatory, po prawej w rece turysty, niewidoczny zepelnie Nikon L6. (a w tle Los Angeles)

TTV, “Through the Viewfinder” czyli “przez wizjer”, to moja nowa mala obsesja. TTV to kolejny sposob na uzyskanie zdjec typu “lomo” przy uzyciu starego aparatu i wykorzystaniu dzisiejszej technologii cyfrowej. Jak to robie; starym Kodakiem Duaflex namierzam interesujacy mnie obiekt, a nastepnie cyfrowym aparatem fotografuje jego wizjer. Pozniej uzywajac Photoshopa imituje wywolanie w “krosie”. Ot i cala filozofia. Nie mialem wczoraj za duzo czasu na zabawe, ale zrobilem kilka zdjec dla przetestowania pomyslu i juz wiem, ze potrzebuje jeszcze rekaw, ktory uchroni mnie przed odblaskami swiatla na wizjerze.

Musze przyznac, ze znalazlem sobie nowa zabawe.

Po kilku dniach intensywnej pracy, postanowilem zrobic sobie jednodniowa przerwe i zagospodarowac czas tylko dla siebie. Byl to idealny moment, by sklecic cos, o czym myslalem juz od jakiegos czasu, swietlny krag. Zeby takowe oswietlenie moglo powstac, potrzebowalem kilka stop rurek PCV, lacznikow, mocowan zarowek, zarowek no i przewody. Wszystko to udalo mi sie dostac za mniej niz 50 dolarow w pobliskim Home Depot (takie OBI). Kilka godzin pozniej w pokoju stalo to, co widzicie na obrazku po lewej i co daje takie efekty, jak na zdjeciach ponizej.

Modelce dziekuje za bardzo mila wspolprace…

Po kilku dniach intensywnego fotografowania, wybralismy sie na dzien, a wlasciewie pol dnia do Disneylandu.